Tom is twaalf jaar en heeft een ernstige meervoudige beperking. Tom heeft een op maat gemaakte rolstoel en slaapt ’s nachts in een orthese. Hij kan niet praten en is slechtziend. Zijn handen en voeten zijn vergroeid. Je kunt goed aan Tom zien wanneer hij het naar zijn zin heeft, dan glimlacht hij voluit. Als hij niet goed in zijn vel zit, slaat hij met zijn hand tegen zijn hoofd. Vaak lukt het om erachter te komen wat er is, maar soms blijft het onduidelijk. Lilian is de persoonlijk begeleider van Tom en brengt hem na een ontspannen avond naar bed. Wanneer Tom goed en wel ligt, begint hij tegen zijn hoofd te slaan. Lilian loopt met Tom alle stappen nog eens door: ‘Je laken ligt goed, de knuffel is er, het nachtlampje is aan.’ Lilian heeft het ineens in de gaten en zegt: ‘Je hebt je sokken nog niet aan!’ Tom glimlacht van oor tot oor; nu is het goed.